Και τα 22 είναι υπέροχα…

… και όλα παραπέμπουν στους 22 κακούς του James Bond. Η Swatch με αφορμή την 22η ταινία με ήρωα τον James Bond αποφάσισε να βγάλει ρολόγια εμπνευσμένα από τους villains του Άγγλου πράκτορα. Και κατά την ταπεινή μου άποψη είναι όλα τέλεια.

Όσοι είστε φίλοι της ταινίας ή κάποιου κακού (διότι κακά τα ψέματα μερικοί είναι super τυπάδες και την πάτησαν από ένα πράκτορα) μπορούν να αγοράσουν κάποιο. Για να δείτε την ολοκληρωμένη συλλογή μπορείτε να μπείτε στο www.swatch.com.

Φυσικά σαν γνήσια συλλέκτρια ορολογιών (μιλάμε για τρελό φετίχ όχι αστεία) σίγουρα θα τσιμπήσω κάποιο αλλά ακόμα δεν έχω αποφασίσει κάποιο. Μάλλον ο Baron Samedi είναι πιο κοντά στο γούστο καθώς και ο Ernest Stavro Blofeld.

Μια φορά και έναν καιρό…

…ένα αγόρι γνώρισε ένα κορίτσι. Τα λόγια χάθηκαν στις ματιές. Οι ματιές βυθίστηκαν στα φιλιά. Τα φιλιά πνίγηκαν στις αγκαλιές...

Μια φορά και έναν καιρό ένα κορίτσι γνώρισε ένα αγόρι. Οι ψίθυροι έγιναν γέλια. Τα γέλια γέννησαν το πάθος. Το πάθος που κοκκίνισε τα όνειρα τους…

Μια φορά και έναν καιρό έκανα το μεγάλο λάθος να φέρω κοντά δυο φίλους μου και όλα τα παραπάνω είναι απλά αποκύημα της φαντασίας μου.

Δεν ξέρω γιατί έχω το κακό συνήθειο να φροντίζω την αισθηματική/ερωτική ζωή των φίλων μου (γυναικών και αντρών). Είχα φτάσει σε σημείο να το βλέπω στον ύπνο μου, να φαντάζομαι ότι μερικοί παντρεύονται και εγώ γίνομαι κουμπάρα. Το να κάνω λοιπόν την προξενήτρα σε δύο φίλους μου το μόνο που μου έχει αποφέρει είναι γκρίνια και από τις δύο πλευρές, μιας και αλληλοβρίζονται και εγώ στη μέση νιώθω η πηγή του κακού και της συμφοράς.

Η κολλητή μου ρωτάει “Γιατί ασχολείσαι; Αν θέλει κάποιος να κάνει κάτι δεν περιμένει εσένα να του ανοίξεις τα μάτια.” Σίγουρα δεν περιμένουν εμένα αλλά όλοι οι single γύρω μου με ρωτάνε “Που πήγαν όλοι οι άντρες/γυναίκες;” “Πότε θα μας γνωρίσεις καμία φίλη σου;” “Θα βγούμε με εκείνο το γνωστό σου;”

Φιλική συμβουλή: Ανοίξτε τα μάτια, τα αφτιά και το στοματάκι σας και μην περιμένετε το μάννα εξ ουρανού γιατί μόνο στην Παλαιά Διαθήκη έχει καταγραφεί αυτό το θαύμα.

Οι φίλοι μου χώρισαν. Λυπήθηκα τόσο που μου χάλασε τη διάθεση για πολλές μέρες διότι φέρω και εγώ ευθύνη. Αν και δεν το είπα σε κανέναν κάποιοι κατάλαβαν ότι κάτι με απασχολεί αλλά δεν είπα κάτι. Και τι να τους πεις… Ότι η Γεωργία Βασιλειάδου του 2008 απέτυχε παταγωδώς για άλλη μια φορά!

Με τους “χωρισμένους” μιλάω ακόμα. Αλλά αν μου ξαναζητήσουν να τους συστήσω κάποιον θα τους κόψω και την καλημέρα…

Empress of the dark

Μια φίλη μου έστειλε δύο link για να δω τι ήμουν στην προηγούμενη ζωή μου. Κάτι τέτοια τα θεωρώ και “λίγο” απάτη αλλά το έκανα για το χαβαλέ και το γέλιο.

Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να βάλω την ημερομηνία γέννησης. Όταν εμφανίστηκε το αποτέλεσμα έγραφε το εξής κουλό (σας δίνω τη μετάφραση)

“Δεν ξέρω πως αισθάνεσαι αλλά στην τελευταία σου εμφάνιση στη γη ήσουν άντρας. Γεννήθηκες κάπου στην νεότερη Ελλάδα, περίπου το 1775. Το επάγγελμά σου ήταν ή ναύτης ή υποδηματοποιός.
“Το ψυχολογικό σου προφίλ εκείνης της εποχής:”
Ήσουν από τους ανθρώπους που ήθελαν κάτι νέο στη ζωή τους. Σου άρεσαν οι αλλαγές ειδικά στην τέχνη, τη μουσική και τη μαγειρική.
“Το ηθικό δίδαγμα της προηγούμενης ζωής που πέρασε στην τωρινή”
Στον κόσμο υπάρχουν πολλοί άρρωστοι και μόνοι άνθρωποι. Πρέπει να βοηθήσεις όσους δεν είναι τόσο τυχεροί όσο εσύ.
Η ανάλυση της προηγούμενης ζωής κλείνει με την ερώτηση “Θυμάσαι τώρα;”
Το άλλο link μου ανακοίνωσε ότι στην προηγούμενη ζωή ήμουν ή παλλακίδα ή evil empress…

Φυσικά και δε θυμάμαι τίποτα από τις “προηγούμενες ζωές” και φυσικά δε πιστεύω σε αυτά. Απλά σκότωσα ένα τέταρτο έτσι…

Υ.Γ. Πάντως το Empress από Gamma Ray θα μπορούσε να είναι το soundtrack της προηγούμενης ζωής μου.

Love potion No 9

Εντυπωσιάζομαι κάθε φορά που διαβάζω κάτι σχετικά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο και με τι μπορεί να κάνει εν αγνοία μας. Το τελευταίο που διάβασα αφορούσε τον έρωτα, την καψούρα ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε.

Έρευνες χρόνων έχουν δείξει ότι ο έρωτας είναι μια χημική διαδικασία που εκρήγνυται στον εγκέφαλο. Αυτό λίγο πολύ το ξέρουν όλοι. Όμως, δεν μπορεί να επαναληφθεί περισσότερες από 5-6 φορές στη ζωή. Τα πρώτα στάδια του έρωτα επιδρούν στον εγκέφαλο με τρόπο παρόμοιο με τα ναρκωτικά και συνοδεύονται από αντιδράσεις παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στις ψυχικές διαταραχές. Κοινώς οι ερωτευμένοι είναι για δέσιμο.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στον οργανισμό ενός ερωτευμένου μαίνεται μια πραγματική χημική καταιγίδα. Για το κλασικό κεραυνοβόλημα, όπως λένε οι ειδικοί, δε χρειάζεται περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο. Και για όλα αυτά φταίει η ντοπαμίνη, μια ορμόνη που τα κάνει μαντάρα μέσα στο κεφάλι μας.
Ευτυχώς ή δυστυχώς όλο αυτό περνάει μετά από δύο χρόνια γιατί αν η έκκριση της ντοπαμίνης συνεχιζόταν θα υπήρχε κίνδυνος να προκληθούν σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες… Αν και τώρα που το σκέφτομαι σε πολλούς έχει μένει “κουσούρι” από τον τόσο έρωτα.

Τέλος, οι ειδικοί λένε πως η σεξουαλική έλξη και η μακροπρόθεσμη προσήλωση μπορούν να συνυπάρξουν και με ανεξάρτητο τρόπο. Κοινώς μπορείς να αγαπάς κάποιον αλλά να έλκεσαι και από κάποιον δεύτερο.

Υ.Γ. Ο έρωτας μου για τον τραγουδιστή τον Megadeth (Dave Mustaine) δε θα εκλείψει ποτέ κι ας μείνω με μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Ένα μήλο την ημέρα…

Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο iPhone και το παρουσίαζαν στο site της Apple δε το λαχταρούσα απλώς… Ήθελα να το αποκτήσω πάση θυσία. Αλλά η πρώτη version του δεν ήρθε στην Ελλάδα, επίσημα. Ένας φίλος το αγόρασε μέσω eBay και όταν το έπιασα στα χέρια μου και είδα τι μπορεί να κάνει (ξέρετε το flip με τις φωτογραφίες και τα χαριτωμένα εικονίδια) είπα θα το αγοράσω όσο και να κοστίζει. Το design του μου άρεσε τόσο πολύ που θα έδινα τα 500 euro για να το αποκτήσω (λέμε τώρα)

Πρόσφατα απέκτησα ένα από τα καινούρια iPhone 3G στην προνομιακή τιμή των 0,0 euro καθώς η επιδότηση που είχα ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Όταν το έπιασα στα χέρια μου η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Μετά από μισή ώρα ήθελα απλά να το βάλω στο κουτί και να το πουλήσω. Δεν είμαι ειδική σε θέματα κινητών αλλά το iPhone δεν είναι κινητό. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ένα iPod που στέλνεις μηνύματα και παίρνεις τηλέφωνο.

Pros
- Έχει τεράστια οθόνη
- Είναι ένα πολύ ωραίο iPod
- Έχει στιλάτο φορτιστή
- Μπορείς να μετακινήσεις τα εικονίδια της οθόνης
- Μπορείς να κατεβάσεις applications, παιχνίδια και λοιπά (είτε με σύνδεση είτε με Wi Fi)
- Είναι όμορφο και έχει απίστευτο σχεδιασμό

Cons
- Δεν έχει μενού στα ελληνικά. Έχει όμως Πολωνικά και Κορεάτικα για τους γλωσσομαθείς!
- Δεν τραβάει video
- Για να γράψετε μήνυμα πρέπει να έχετε ντελικάτα δαχτυλάκια. Τα κουμπιά είναι μεγάλα αλλά δεν είναι πληκτρολόγιo για PC.
- Το Bluetooth δε λειτουργεί με άλλα κινητά.
- Για να το ενεργοποιήσετε πρέπει να έχετε iTunes (που ευτυχώς είχα λόγω iPod)
- Φωτογραφίες και τραγούδια βάζετε μόνο μέσω iTunes, τα οποία σβήνονται και μέσω iTunes. Δεν υπάρχει delete…
- Αν σας πέσει κάνετε το σταυρό σας και λέτε το πάτερ ημών 80 φορές να μην έχει πάθει κάτι η οθόνη.
- Για να το κάνετε super κινητό πρέπει να σπάσετε το λογισμικό του. Και αν δε δουλεύει απλά το πετάτε.
- Αν θέλετε να κάνετε ένα mp3 ringtone θα πρέπει να μπείτε στο site audiko.net να κόψετε το τραγούδι (max 40 δευτερόλεπτα) και να το ανεβάσετε στο iTunes (για να μετατραπεί σε αρχείο AAC)
- Για να βάλετε τη SIM πρέπει να βρείτε μια μικρή οπή στο επάνω μέρος της συσκευής και να την ανοίξετε με συνδετήρα και να πεταχτεί το tray.
- Στο κουτί δεν έχει οδηγίες χρήσης. Πληροφορίες και λοιπά στο site της Apple.
- Αν θελήσετε να συνδέσετε το κινητό σε άλλο PC πρέπει να έχει iTunes και αν ακολουθεί τη λογική του iPod ότι υπάρχει μέσα αυτομάτως σβήνετε…

Όσοι, λοιπόν, θέλουν να το αποκτήσουν μπορούν να περιμένουν μπας και πέσει λίγο η τιμή γιατί είναι πολλά τα λεφτά κατά την ταπεινή μου άποψη. Βέβαια, μπορείτε να κάνετε ότι έκανα και εγώ. Να το γεμίσετε με mp3.

Σαν το format δεν έχει…

Κάθεσαι ένα ωραίο απόγευμα μπροστά στον υπολογιστή και ακούς ένα περίεργο θόρυβο να έρχεται από το κουτί. Σκέφτεσαι: Μάλλον είναι το ανεμιστηράκι και έχει πολύ σκόνη. Το καθαρίζεις και περιμένεις… Όμως, όταν ανακαλύπτεις με τρόμο ότι ο περίεργος θόρυβος προέρχεται από το σκληρό δίσκο. Eκεί αρχίζεις και χάνεις το χρώμα σου, ανεβάζεις πίεση και είσαι στα πρόθυρα καρδιακής προσβολής.

Όταν σε “προδώσει” ο σκληρός σου δίσκος, μέσα στον οποίο έχεις 60 giga μουσικής, φωτογραφίες, κείμενα για τη δουλειά (για να μη πω όλες τις σεζόν από Lost, Heroes, Prison Break, ταινίες και λοιπά), απλά κάνεις το σταυρό σου για να αντέξει μέχρι να κάνεις back up. Όταν όμως εμφανίζεται ένα blue screen με κάτι ακαταλαβίστικα νούμερα και κώδικες λες “Ήρθε το τέλος!!!”.

Αν καταφέρεις να κάνεις back up είσαι τυχερός και απλά αγοράζεις ένα σκληρό δίσκο (που τους βρίσκεις πλέον σε εξευτελιστικές τιμές) και ξεκινάς την επίπονη διαδικασία του set-αρίσματος (βλ. windows, προγράμματα, antivirus). Αν, πάλι, χάσεις τα πάντα κάνεις υπομονή για να συγκεντρώσεις ό,τι έχασες από φίλους και γνωστούς.

Εγώ ανήκω στην πρώτη κατηγορία και το αυριανό μου ρεπό είναι αφιερωμένο στο να κάνω back up και format. Αν ο σκληρός μου αντέξει ακόμα ένα format έχει καλώς. Αν όχι έχω βάλει στο μάτι ένα τέλειο σκληρό δίσκο Seagate! Όλα θα φανούν στη νεκροψία…

Το άκουσα κι αυτό…

Σύμφωνα με φίλες μου πάσχω από έλλειψη ρομαντισμού. Δηλαδή επειδή δε μου αρέσουν τα κεριά, τα μονόπετρα, τα λουλούδια και τα αρκουδάκια είμαι πεζή και ρηχή. Διαφωνώ στο ρηχή και πεζή αλλά ο ρομαντισμός δεν έχει καμία σχέση με τα παραπάνω αντικείμενα που αγοράζουν οι εκάστοτε γκόμενοι, όταν είναι βέβαια στην ηλικία των 16 χρονών ή των 18 (βαριά – βαριά). Όταν όμως σου τηλεφωνεί μια φίλη σου για να σου πει πως τα πάει με τον πανέμορφο φίλο της δεν περιμένεις να ακούσεις αυτά που δυστυχώς άκουσα…

Φίλη: Μπουμπού μου που είσαι;
Εγώ: Λέω ότι είμαι στο γραφείο.
Φίλη: Αχ πήρα να σου πω για μένα και τον Α.
Εγώ: Για πες! Είναι πολύ όμορφος πάντως. Είναι κούκλος
Φίλη: Ευχαριστώ. Λοιπόν πήγαμε για φαγητό ξέρεις κάπου χλιδάτα. Μετά για ποτό και μετά μου είπε ότι θα πάμε σπίτι του γιατί μου είχε ένα δώρο.
Εγώ: Και;;;;;; Καλό το δώρο; (φωνή γεμάτη υπονοούμενο)
Φίλη: Αχ τέλειο. Ήταν ένα χειροποίητο αρκουδάκι. Μοναδικό. Μόνο για μένα.
Εγώ: (Παύση) Δηλαδή σου πήρε ένα λούτρινο αρκουδάκι. Πόσο χρονών είναι είπαμε; 17; 19; Σε πήγε σπίτι του και αντί να κάνετε ότι όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι μετά από τόσους μήνες σου πήρε λούτρινο; Και εσύ χαίρεσαι;
Φίλη: Καλά ρε συ. Πρώτον είναι χειροποίητο, διάλεξε αυτός πως θα το φτιάξουν και μέσα υπάρχει η καρδιά του;
Εγώ: Η καρδιά του; Και πως ζει; Με ζόμπι τα έχεις; Χαχαχαχαχαχα!
Φίλη: Είσαι πεζή και ρηχή!
Εγώ: Όχι καρδούλα μου. Δεν είμαι πεζή. Απλά ζω στην πραγματικότητα. Είναι δυνατόν 30 χρονών άντρας, σαν τα κρύα τα νερά, που τον κοιτάμε όλες σαν ξερολούκουμο να σου παίρνει δώρο αρκουδάκι. Τα Χριστούγεννα θα σου πάρει δώρο το σπίτι της Barbie; Αν είναι δυνατόν!
Φίλη: Έμενα μου άρεσε πάντως. Και αν θέλεις να ξέρεις κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα μαζί με το αρκουδάκι.
Εγώ: Από το κακό στο χειρότερο δηλαδή. Ρε συ μήπως είναι gay; Δε γίνονται αυτά τα πράγματα στις μέρες μας.
Φίλη: Όχι βρε δεν είναι gay. Απλά λέει ότι είμαι ξεχωριστή και θέλει πρώτα να βάλουμε γερές βάσεις στη σχέση μας.
Εγώ: Τι να σου πω ρε κούκλα. Μακάρι να είσαι ευτυχισμένη και ας έχει κάθε βράδυ αγκαλιά τον αρκούδο.
Φίλη: Μα απορώ πως δεν έχεις ίχνος ρομαντισμού επάνω σου
Εγώ: Έχω… αλλά δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Φίλη: Εσένα τι σου κάνει για ρομαντικό;
Εγώ: Ποτό σε bar με χαμηλά φώτα, από πίσω να παίζει το Moonchild του Rory Gallagher και να μιλάω με τον άλλον με τις ώρες
Φίλη: Απορώ ώρες ώρες πως είμαστε φίλες.
Εγώ: Και εγώ την ίδια απορία έχω.
Φίλη: Σε κλείνω έχω ραντεβού… Φιλιά
Εγώ: Γεια σου κούκλα.