Let me in... Get me out!

Κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι την ημέρα που θα αρχίσει η άδεια μου… Ονειρεύομαι ότι δε θα σπαταλάω τις μέρες μου μπροστά σε μια οθόνη…
Σκέφτομαι στις διακοπές μου στο Πήλιο, να πίνω τσίπουρα μέχρι τελικής πτώσεως και να είμαι χαλαρή κάπου ψηλά και να ρεμβάζω τη θέα του Παγασητικού…
Συγκινούμαι όταν συνειδητοποιώ ότι δε θα ξυπνάω το πρωί για να πάω στη δουλειά αλλά το μεσημέρι για να πάω για καφέ…
Χαίρομαι που 02/08 θα είμαι στη συναυλία των Iron Maiden…
Ενθουσιάζομαι που ο “καλός” μου θα πάει Κέρκυρα με φίλους και το πρώτο ΣΚ της άδειας θα το περάσω με τις φίλες μου…

Τελικά ο Αύγουστος είναι ο καλύτερος μήνας του χρόνου για μένα. Ελπίζω να είναι για όλους σας… Καλές διακοπές!

Υ.Γ. Το καλοκαιρινό μου soundtrack περιλαμβάνει Megadeth, μεταξύ άλλων. Τα cd που έχω ετοιμάσει για τις διακοπές είναι όλα ένα και ένα. Θα το κάψουμε στην Πορταριά!

Sex, drugs and rock ‘n’ roll

Κάθομαι ωραία και καλά στο γραφειάκι μου. Είναι μεσημεράκι. Και ακούω Motorhead (τον πρώτο τους δίσκο συγκεκριμένα). Και θυμάμαι τη συζήτηση που έκανα χθες βράδυ με κάτι “τσακάλια” σχετικά με τη μουσική και τον ροκ τρόπο ζωής. Και οι 4 (ο ένας μάλιστα Ιταλός) έχουμε διαφορετική ηλικία, διαφορετικό background αλλά μας ενώνει ένα πράγμα. Το ροκ!

Όσοι ήμασταν μαζεμένοι εκεί ξεκινήσαμε να ακούμε από μικροί ροκ και heavy metal και αυτό επηρέασε πολύ τον χαρακτήρα μας και το πώς αντιμετωπίζουμε κάποιες καταστάσεις. Αναφορικά ένα παιδί μου είπε ότι κανένας δεν πρόκειται να σε κρίνει όταν σε πρωτογνωρίσει μέχρι τη στιγμή που θα του κάνεις αναφορά για το πώς διασκεδάζεις. Και σε αυτό δεν έχει άδικο. Ειδικά στις σχέσεις των αντίθετων φύλων ο τρόπος διασκέδασης είναι σημαντικός για τη συνέχιση της σχέσης.

Όσο προχωρούσε η κουβέντα καταλήξαμε ότι ο ροκ τρόπος ζωής στις μέρες μας δεν είναι τα τσαμπουκαλίκια, τα ναρκωτικά και οι μπλούζες με τις νεκροκεφαλές, που μπορεί να χαρακτήριζε τις παλαιότερες εποχές. Είναι αυτό που δεν είναι mainstream, το εναλλακτικό και ίσως – κατά την ταπεινή μου άποψη – το πιο λογικό.

Λίγο πριν χωρίσουν οι δρόμοι μας καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα: Ροκ είναι να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα της εποχής σου. Ροκ είναι να πίνεις μπύρες μέχρι τις 3 το πρωί και να μιλάς για συναυλίες. Ροκ είναι να κάνεις αυτό που αγαπάς χωρίς να σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι γύρω σου. Ροκ είναι να υποστηρίζεις τα πιστεύω σου και να μένεις πιστός σε αυτά.

Και όπως είχαν πει και οι μεγάλοι Black Sabbath, “We sold our souls for rock ‘n’ roll”.

Κανείς δεν είναι τέλειος; Ναι καλά…

Είναι κοινώς αποδεκτό από όλους ότι τέλειος είναι μόνο ο Θεός. Όλοι έχουμε ελαττώματα και πάθη… Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι που αγγίζουν την τελειότητα… Ένας τέτοιος ημίθεος έπεσε στην αντίληψη μου και είναι το μοντέλο από τη διαφήμιση της Dolce & Gabbana Light Blue. Ωραία η κολόνια, ωραία η κοπελίτσα αλλά ο τύπος που παίζει στη διαφήμιση απλά είναι κούκλος.

Βέβαια, αυτά που λέω με κατατάσσουν αυτομάτως στην κατηγορία των γυναικών που κοιτάνε μόνο την εξωτερική εμφάνιση και όχι τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του άλλου. Πραγματικά ο συγκεκριμένος και μουγκός να ήταν, πάλι κουκλί θα ήταν στα μάτια μου. Και μόνο να τον έχεις δίπλα σου και να σου λέει καλημέρα δε θέλεις τίποτα άλλο. Η μέρα σου θα είναι καλή όπως και να ‘χει!

Μια φίλη μου λοιπόν τα είχε με ένα τέτοιο τύπο. Μελαχρινό, με βλέμμα που σε κάρφωνε στον τοίχο, ωραίο σώμα και τα σχετικά. Τον χώρισε βέβαια πολύ γρήγορα καθώς ο τύπος ήταν τόσο νάρκισσός που τις “έκλεβε” τις κρέμες προσώπου. Και μετά τα φάσκελα που έφαγε μας εξήγησε ότι δεν την ικανοποιούσε πουθενά. Η μόνη χαρά της ήταν το γεγονός ότι ήταν πανέμορφος και δε χόρταινε να τον κοιτάει.

Ούτε εγώ, πάντως, μπορώ να σταματήσω να κοιτάω τον David. Αν και αυτοί που έχουν κάποια ψεγάδια μας έλκουν πιο πολύ εμάς τις γυναίκες…

Κατά λάθος… γυναίκα

Γέλασα πολύ όταν διάβασα την είδηση ότι ένας 60χρονος Βρετανός μετατρέπεται σε γυναίκα. Όχι με κάποια εγχείρηση αλλά εξαιτίας του υψηλού επιπέδου οιστρογόνων στο αίμα του. Ο τύπος, που έχει πέντε παιδιά, άρχισε πριν από δέκα χρόνια να χάνει τα μαλλιά και τα γένια του ενώ ανέπτυξε απαλό δέρμα και στήθη!

Ο καημένος, που έχει ακόμα σώας τας φρένας, ψάχνει να βρει θεραπεία αλλά δεν υπάρχει και οι γιατροί δεν ξέρουν τι να κάνουν… Πάντως θα μπορούσε να σκεφτεί μια καριέρα drag queen μιας και το επάγγελμά του είναι τραγουδιστής.

Με αφορμή αυτή την είδηση ρώτησα τρεις φίλους μου πως θα ένιωθαν αν ξαφνικά γίνονταν γυναίκες. Ο πρώτος με αγριοκοίταξε και μου είπε: “Αν ξυπνούσα το πρωί και μου έλειπε “ο πιστός μου φίλος” (ΕΛΕΟΣ) θα μου έστριβε”. Ο δεύτερος χαμογέλασε πονηρά και μου είπε “Super! Θα γινόμουν λεσβία για να δω πως είναι, και στην πράξη, μια ερωτική συνεύρεση δύο γυναικών”. Τέλος, ο τρίτος της παρέας μου είπε: “Φρικαρισμένος. Αν και θα μου άρεσε η ιδέα να με θαυμάζουν!”

Σταμάτησα τη συζήτηση εκεί…

Heavy metal anyone?

Όταν ανακοίνωσα στο συνάδελφο ότι θέλω να κάνω format τον υπολογιστή του γραφείου με κοίταξε με βλέμμα γεμάτο απορία και μου είπε καλή τύχη... Που να φανταστώ ότι θα ήθελα την τύχη όλου του κόσμου για να κάνω ένα format! Μετά από 2,5 ώρες τα κατάφερα και πλέον είμαι υπερήφανη. Όμως, το κερασάκι στην τούρτα ήταν ο παιδικός μου φίλος, ο αυτοαποκαλούμενος Ramon, μέταλλο μέχρι θανάτου και άντρας με "λεπτούς τρόπους" και γνώστης του savoir vivre. Μέσα στον πανικό μου σηκώνω το τηλέφωνο...

Εγώ: Αλάνι μου;
Φίλος: Που είσαι ρε μωρό;
Εγώ: Που να είμαι μωρέ; Δουλειά και πάλι δουλειά. Δε με λες θα πάμε στο πάρτι του Σίφη; Μου έστειλε μήνυμα.
Φίλος: Βασικά θέλω αλλά δεν μπορώ...
Εγώ: Γιατί; Σταμάτησες να ακούς metal και το γύρισες στα λαϊκά;
Φίλος: Όχι ρε συ αλλά να… έρχεται η δικιά μου από Αθήνα και δε θέλω να την πάω σε metal πάρτι. Καταλαβαίνεις…
Εγώ: Θυμάσαι τι έλεγες πριν τα βρείτε με την κοπέλα. Ότι εσύ δε θα αλλάξεις για καμία γυναίκα και τέρμα τα λάθη του παρελθόντος και θα κάνω ότι γουστάρω… Χαχαχαχα. Πλάκα σου κάνω
Φίλος: Μη με κάνεις και εσύ έτσι. Μου έχουν κρεμάσει κουδούνια όλοι… Βασικά θέλω τη βοήθειά σου σε κάτι.
Εγώ: Αν μπορώ να βοηθήσω…
Φίλος: Θέλω να την πάω σε ένα μέρος ιδιαίτερο. Σε πιάνο μπαρ, σε πιάνω κορόιδο… τέτοια φάση
Εγώ: Έχει πολλά θα σου στείλω ένα mail με διεύθυνση και τηλέφωνα να δεις τι θέλεις
Φίλος: Α ρε αλάνι το ήξερα ότι θα με καταλάβαινες. Εσύ θα πας στο πάρτι;
Εγώ: Κοίτα αφού με παράτησες και εσύ δεν ξέρω. Μόνη μου δεν πάω πάντως… Θα ψάξω κανένα πιστό της power/thrash metal γιατί εσένα σε “χώσανε” αλλού…
Φίλος: Μη γίνεσαι χυδαία.
Εγώ: Δεν είπα κάτι κακό. Δεν ξέρω τι σκέφτηκε το πονηρό μυαλό σου!
Φίλος: Αν ερχόταν μια μέρα αργότερα θα ερχόμουν…
Εγώ: Άσε τις δικαιολογίες μικρέ μου. Ο έρωτας σου δε συγκρίνεται με τους Iron Maiden.
Φίλος: Καλά ρε αλάνι μου. Καλά να περάσεις…
Εγώ: Ευχαριστώ. Κάτσε να βρω παρέα να πάω και σίγουρα θα περάσω καλά. Σίφης στα decks είναι εγγύηση
Φίλος: Φιλιά μωρό
Εγώ: Φιλάκια!

Με αυτά και με αυτά πέρασε η ώρα, έβαλα και τα προγράμματα και άρχισε η αναζήτηση δεύτερου, τρίτου και τέταρτου μέλους για το metal πάρτι (που αν θυμάμαι καλά γίνεται στο Dizzy Dolls). Και με λύπη ανακάλυψα ότι δεν έχω πολλούς φίλους που ακούνε metal. Άσε που όσοι ακούν είναι reserve και οι “καλές” τους ακούνε έντεχνα και λαϊκο-pop. Δύσκολοι καιροί για να ακούς heavy metal τελικά, ειδικά όταν κανείς δεν καταλαβαίνει ότι αυτός είναι ο τρόπος διασκέδασής σου. Anyway...

Spread the word!

Η ActionAid είναι ένας διεθνής οργανισμός που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 40 χώρες και συνεργάζεται με τους κατοίκους των φτωχότερων χωρών του κόσμου για την εξάλειψη της φτώχειας και της ανισότητας.

Ξεκίνησε τη δράση της το 1972 και μέχρι σήμερα υλοποιεί αναπτυξιακά προγράμματα σε χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής επηρεάζοντας θετικά τη ζωή εκατομμυρίων φτωχών και περιθωριοποιημένων ανθρώπων.
Χάρη στη δράση της ActionAid και την ενεργή συμμετοχή των χιλιάδων υποστηρικτών της, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αλλάξει τη ζωή τους, διεκδικώντας και αποκτώντας πρόσβαση σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το νερό, η τροφή, η ασφάλεια, η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη και η δυνατότητα να συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Όραμα της ActionAid είναι ένας κόσμος απαλλαγμένος από τη φτώχεια όπου κάθε άνθρωπος θα μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια και να απολαμβάνει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.
Αποστολή της ActionAid είναι η καταπολέμηση της φτώχειας, της αδικίας και των ανισοτήτων που την προκαλούν, συνεργαζόμενοι με τους φτωχούς και περιθωριοποιημένους ανθρώπους του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Λίγα για μας, μπορεί να σημαίνουν πολλά για έναν άνθρωπο, ένα παιδί ή μια κοινότητα
•10 euro αρκούν για να αγοραστούν βιβλία για ένα ολόκληρο σχολείο στην Αιθιοπία
•24 euro για να εξασφαλίσει τροφή, για δύο μήνες, ένα υποσιτισμένο παιδί στη Γουατεμάλα
•45 euro καλύπτουν το μηνιαίο μισθό ενός δασκάλου στη Γκάνα
•80 euro αρκούν για να πάρει δάνειο μια γυναίκα στο Νεπάλ και να ξεκινήσει τη δική της επιχείρηση με κατασκευή υφασμάτων και να μπορέσει να ενισχύσει το οικογενειακό της εισόδημα
•150 euro καλύπτουν το μηνιαίο μισθό ενός γιατρού σε ένα Κέντρο Υγείας στο Μπαγκλαντές
•600 euro καλύπτουν το κόστος αγοράς του απαραίτητου ιατρικού εξοπλισμού για να λειτουργεί για ένα χρόνο ένα Κέντρο Υγείας στο Πακιστάν

Βοηθήστε το έργο της ActionAid με τα προγράμματα Ανάδοχος Παιδιού ή Πολίτης του Κόσμου. Περισσότερες πληροφορίες στο www.actionaid.gr.

Μη μένετε απλοί θεατές!

“Anakin you’re breaking my heart”

Τι σου είναι τελικά η καρδιά ενός ανθρώπου… Για το πότε θα σε προδώσει χαμπάρι δε θα πάρεις.

Βλέποντας πρόσφατα το Star Wars: Revenge of the Sith, αναρωτιόμουν πόσο πραγματικός ήταν ο πόνος της Padme για τον Anakin, που πέθανε επειδή ράγισε η καρδιά της. Όσο έβλεπα τη σκηνή σκεφτόμουν πως είναι δυνατόν να πεθάνει κάποιος από ραγισμένη καρδιά. Πόσο τραγικός και ταυτόχρονα ρομαντικός μπορεί να είναι ένας τέτοιος θάνατος;

Η απορία μου λύθηκε πολύ γρήγορα όταν ένας φίλος (που σπούδασε ιατρική αλλά παράτησε για χάρη της τέχνης) μου απάντησε πως υπάρχει πιθανότητα να πεθάνει κάποιος από το Broken Heart Syndrome (σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς). Τα συμπτώματα είναι ίδια με αυτά της καρδιακής προσβολής αλλά η καρδιά, σαν όργανο, είναι μια χαρά. Το φαινόμενο συναντάτε πολύ συχνά σε γυναίκες που έχουν χάσει το ταίρι τους ή υποφέρουν από έντονο άγχος λόγω χωρισμού (σαφώς, αυτό αποδεικνύει πόσο αναίσθητοι είναι οι άντρες). Μάλιστα, ο φίλος μου περιέγραψε και ένα περιστατικό που συνέβη πριν πολλά χρόνια…

Μια κοπέλα, 30 ετών περίπου, αγάπησε κάποιο συνάδελφό της χωρίς όμως να έχει ανταπόκριση. Μια μέρα άρχισε να νιώθει έντονους πόνους στο στήθος και την μετέφεραν στο νοσοκομείο. Οι γιατροί όμως δεν ήξεραν από τι έπασχε αφού ήταν υγιέστατη. Όταν, όμως, την επισκέφτηκε ο συνάδελφος άρχισε να νιώθει πάλι τους πόνους στο στήθος. Αυτό έγινε αρκετές φορές μέχρι που ένας γιατρός κατάλαβε πως για τις “καρδιακές προσβολές” ευθυνόταν ο άλλος. Ο μόνος τρόπος για να καταπολεμήσουν οι γιατροί την κατάσταση της κοπέλας ήταν το ηλεκτροσόκ… στον εγκέφαλο. Κάτι τέτοιο, όμως, της στέρησε τις προσωρινές της μνήμες, κοινώς δε θυμόταν κανέναν και τίποτα από αυτά που είχε ζήσει, όπως και τον καρδιο-θραύστη συνάδελφό της, αφού μόλις τον είδε ρώτησε αν είναι συγγενής της…

Τέτοια φαινόμενα στις μέρες μας δε συμβαίνουν τόσο συχνά. Η καθημερινότητα και η ρουτίνα δε μας αφήνουν το περιθώριο να ακούσουμε την καρδιά μας και να καταλάβουμε τι και ποιον θέλει. Αν πάντως και εσείς νιώθετε την καρδιά σας να χτυπάει έντονα όταν βρίσκεστε κοντά σ’ ένα πρόσωπο που σας ενδιαφέρει μην πάτε κατευθείαν στο γιατρό. “Απολαύστε” λίγο το γεγονός ότι αισθάνεστε ζωντανοί ακόμα και αν αυτό αποβεί… μοιραίο.
Προσοχή, επομένως, με ποιες καρδούλες θα “παίξετε” γιατί ακόμα και η πιο σκληρή μπορεί να σπάσει.

Προσωπικά λίγες είναι οι στιγμές που θυμάμαι να ένιωσα ότι η καρδιά μου έτοιμη να ραγίσει από έντονο συναίσθημα. Νομίζω η τελευταία ήταν όταν είδα το νέο iPhone. Μπορεί όμως να κάνω και λάθος…

Υ.Γ. Το τραγούδι του Nick Cave θα μπορούσε να είναι το soundtrack της παραπάνω ιστορίας.