“Βρείτε μου κάποια που να’ χει αισθήματα…”

Ένα μεγάλο μέρος του αντρικού πληθυσμού αναρωτιέται: “Που έχουν πάει οι γυναίκες στις μέρες μας;” Και σε αυτή τη μερίδα ανήκουν και οι αδέσμευτοι φίλοι μου. Χθες το βράδυ, λοιπόν, ανακάλυψα που βρίσκονται οι γυναίκες στις μέρες μας. (ένα μεγάλο μερίδιο τουλάχιστον). Στα νυχτερινά κέντρα διασκεδάσεως ήτοι μπουζούκια…

Λόγω μιας κοινωνικής υποχρέωσης (η κολλητή μου ακούει λαϊκά) βρέθηκα σε μπροστινό τραπέζι σε γνωστό χώρο διασκέδασης της πόλης. Και επειδή δεν είμαι και φανατική αυτού του είδους διασκέδασης καθυστέρησα αρκετά να πάω. Περνώντας το κατώφλι του κέντρου έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Όλα τα τραπέζια γεμάτα και το 60% των θαμώνων ήταν γυναίκες. Αν ήμουν άντρας θα νόμιζα ότι ήμουν στον Παράδεισο. Οι περισσότερες μάλιστα ήταν καλοντυμένες, καλοχτενισμένες, με εντυπωσιακό μακιγιάζ και πολύ όμορφες.
Κάθισα στο τραπέζι και κοιτούσα εκστασιασμένη αυτό που γινόταν γύρω μου. Ήταν από τις λίγες φορές που είδα τόσες πολλές γυναίκες μαζεμένες σε ένα χώρο. Όταν δε σηκώθηκαν να χορέψουν στην πίστα έγινε χαλασμός.
Το φαινόμενο το σχολίασα με τη φίλη μου λέγοντάς της: “Αν μου ξαναπούν που έχουν πάει όλες οι γυναίκες απλά θα τους κλείσω ένα τραπέζι ”.

Επομένως, οι αδέσμευτοι που θέλετε μια συντροφιά στο πλάι τους, ένα χάδι και μια αγκαλιά να γείρουν μπορείτε να κάνετε μια βόλτα από ένα music hall με λαϊκές μελωδίες. Δεν ξέρετε ποτέ τι θα συναντήσετε…

Υ.Γ. Μείον: Μπορεί να είναι η ιδέα μου αλλά οι περισσότερες κοπέλες που ήταν εκεί έπιναν σαν τον Ορέστη Μακρή. Η κίρρωση του ήπατος δεν είναι καλό να εμφανίζεται σε μικρή ηλικία.

Bless me father… for i have sinned

Από αρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι πίστευαν ότι κάτι μεγαλύτερο από αυτούς τους προστατεύει, τους τιμωρεί και τους δείχνει το δρόμο για μια καλύτερη ζωή. Κοινώς για πάνω από 4000 χρόνια οι άνθρωποι προσεύχονται, “θυσιάζουν” και υμνούν κάποιον ή κάποιους για τη σωτηρία της ψυχής τους.

Από τους 12 θεούς του Ολύμπου και τον Άμμων Ρα της Αιγύπτου μέχρι τους Σαϊεντολόγους και τις λοιπές αιρέσεις όλοι έχουν ένα πιστεύω. Κοινό χαρακτηριστικό: Όλες οι θρησκείες και αιρέσεις θέλουν και προσπαθούν να σώσουν την ανθρωπότητα από το κακό. Ο τρόπος σωτηρίας είναι γνωστός. Πίστη, πίστη και πίστη. Και φυσικά η τήρηση των “εντολών”, είτε είναι οι 10 Εντολές είτε το Κοράνι.

Εν έτη 2009 όλες οι θρησκείες έχουν και από ένα τέλος του κόσμου στις γραφές τους και ένα σχέδιο σωτηρίας από το αιώνιο κακό. Βέβαια, αν το δούμε λογικά δεν γίνονται και πολλά καλά γύρω μας, οπότε τι άλλο κακό μπορεί να μας βρει...

Όσοι, λοιπόν, πιστεύουν κάπου (Θεό, Αλλάχ, Βούδα και τα λοιπά) αλλά και όσοι είναι άθεοι, ας ρίξουν μια ματιά στο ντοκιμαντέρ του Bill Maher με τίτλο “Religulous”. Ο κωμικός/συγγραφέας μπαίνει στα άδυτα των θρησκειών και παίρνει συνεντεύξεις από εκπροσώπους θρησκειών αλλά και απλών ανθρώπων, θέτοντας ερωτήματα που ίσως έχουν περάσει από το μυαλό σας. Τρομερά χιουμοριστικό, με φοβερές ατάκες και πολύ ωραία σκηνοθεσία. Συνιστάται για πιστούς και άπιστους…

Ήρθε το τέλος;

Σύμφωνα με τους Μάγια το έτος 2012 είναι πολύ σημαντικό για την ανθρωπότητα. Οι Μάγια, λοιπόν, υπολόγιζαν το χρόνο βάσει της θέσης των αστεριών και με διάφορους υπολογισμούς χώρισαν τέσσερις μεγάλες χρονικές περιόδους. Την πρώτη περίοδο δημιουργήθηκε η Γη (φύση, θάλασσες, ποτάμια και λοιπά) μαζί με τα ζώα και τα πουλιά. Επειδή όμως δεν είχαν την ικανότητα της ομιλίας, για να μπορούν να υμνούν τους θεούς, αφανίστηκαν. Τη δεύτερη και την τρίτη περίοδο οι θεοί δημιούργησαν τον άνθρωπο από πηλό και έπειτα από ξύλο. Επειδή και πάλι δεν έμειναν ευχαριστημένοι τους κατέστρεψαν. Εμείς διανύουμε την τέταρτη περίοδο, σύμφωνα με τους Μάγια, η οποία ολοκληρώνεται στις 12/12/2012. Το μετά δεν είναι γνωστό σε κανένα μιας και δε φρόντισαν να πουν πως θα είναι η πέμπτη περίοδος. Πάντως μιλάνε για μεγάλες αλλαγές στην ανθρωπότητα και το ξεκίνημα μιας νέας εποχής. Επίσης, οι Μάγια είχαν αναφέρει και τον πλανήτη Nibiru, (πλανήτης X ή Νέμεσις) ο οποίος έρχεται απειλητικά προς τη Γη και είτε θα τη χτυπήσει είτε θα περάσει ξυστά από δίπλα της. Ημερομηνία άφιξης: 2012.

Αυτά εν ολίγοις λένε οι Μάγια. Βέβαια, πολλοί συνδέουν την προφητεία τους με την ευθυγράμμιση των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος με τον Ήλιο και το κέντρο του Γαλαξία μας, που υπολογίζεται να πραγματοποιηθεί το 2012 (ναι και αυτό τότε θα γίνει).

Κάτι τέτοια ακούνε κάποιοι και προετοιμάζουν τον κόσμο για την καταστροφή του κόσμου, για φοβερές πλημμύρες, σεισμούς, λοιμούς και καταποντισμούς. Οι επιστήμονες από την άλλη φαίνονται πιο cool αφού αναφέρουν ότι ευθυγραμμίσεις πλανητών έχουν ξαναγίνει χωρίς να υπάρχουν τρομακτικές συνέπειες. Όμως, το συγκεκριμένο φαινόμενο συμβαίνει κάθε 26.000 χρόνια, οπότε κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει πραγματικά. Αυτοί που πιστεύουν ότι θα συμβούν χίλια μύρια δεινά αναφέρουν ότι η NASA καλύπτει τα πραγματικά γεγονότα για να μην προκληθεί πανικός. Ενώ όταν δούμε να μας έρχεται ο πλανήτης φάτσα φόρα θα είμαστε πιο άνετοι και χαλαροί.

Όλη αυτή την καταστροφολογία εκμεταλλεύτηκε και το Hollywood και βγάζει το καλοκαίρι στις αίθουσες την ταινία “2012”. Στο τρέιλερ βλέπουμε ορμητικά νερά να καλύπτουν τα Ιμαλάια.

Δεν ξέρω κατά πόσο οι προφητείες των Μάγια είναι αληθινές ή κατά πόσο ο πλανήτης Nibiru θα μας κάνει αστρική σκόνη, το μόνο που ξέρω είναι ότι σήμερα θα πάω να πάρω εισιτήρια για τους Deep Purple. Τουλάχιστον να τους δω και αυτούς πριν γίνω αστερόσκονη! Μέχρι τότε Live long and prosper!

Υ.Γ. Όσοι θέλουν να σκοτώσουν το χρόνο τους και δε έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν μπορούν να δουν το site
www.december212012.com/. Εκεί θα βρείτε τα πάντα για το τέλος του κόσμου και διάφορα άλλα παλαβά. Και το καλύτερο; Πουλάνε καπελάκια, μπλουζάκια και τσάντες. Αυτό είναι...

Μίλα μου (ξεν)έρωτα…

Κλασική συζήτηση μεταξύ γυναικών: “Τι θα κάνεις του Αγίου Βαλεντίνου; Θα πάτε πουθενά ρομαντικά; Τι δώρο λες να του πάρω; Αυτός λες να μου κάνει κανένα δώρο της προκοπής;” Όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει λίγες μέρες πριν την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ακούω αυτές τις ερωτήσεις… Με την ίδια σειρά και τον ίδιο ενθουσιασμό…

Δε θα κάτσω να αναλωθώ στο πόσο passé και démodé είναι η μέρα του Βαλεντίνου και πόσο άχρηστα είναι τα δώρα εκείνης της μέρας (βλ. αρκουδάκια, λουλούδια, σοκολατάκια, κλπ). Δεν έχει νόημα… Ο καθένας μπορεί να κάνει όπως αγαπά.
Σε αυτό που θέλω να σταθώ είναι η έξοδος των ζευγαριών την ημέρα του Βαλεντίνου.

Μια χρονιά έκανα και εγώ το λάθος να βγω με τον “άντρα” μου να δούμε πως γιορτάζουν τον Άγιο Βαλεντίνο. Εννοείται πως δώρα δεν πήραμε… Αποφασίζουμε να πάμε για ένα ποτό. Ξαφνικά το σκηνικό του τρόμου ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια μας Μπαλόνια - καρδούλες παντού. Ζευγαράκια να φασώνονται στο ημίφως. Γλυκανάλατα ερωτικά τραγουδάκια να γεμίζουν την ατμόσφαιρα. Ανθοδέσμες να κοσμούν σχεδόν κάθε τραπέζι.

Μόλις πέρασε το πρώτο κύμα ναυτίας μου λέει ο φίλος μου “Ας πιούμε ένα ποτό και μετά πάμε σπίτι”. Καθόμαστε σε ένα τραπέζι, δίνουμε παραγγελία και περιμένουμε να περάσει η ώρα. Νιώθουμε περικυκλωμένοι από τόνους ζαχαρώματος και γουτσουνίσματος. Πίσω μου είχα μια κοπέλα (πολύ όμορφη). Το ζουζούνισμα σε όλο του το μεγαλείο… Ακόμα και τώρα η φωνή της έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου. Χρόνος παραμονής: 40 λεπτά.

Όσοι αποφασίσουν να βγουν την ημέρα του Βαλεντίνου, που πέφτει Σάββατο, ας οπλιστούν με υπομονή και επιμονή γιατί θα γίνεται κόλαση στους δρόμους. Εγώ, πάντως, θα κάτσω σπίτι…

Acca Dacca*

Τρίτη 03/02/2009 ώρα 09:27. Βρίσκομαι έξω από το Ολύμπιον και περιμένω να ανοίξουν τα εκδοτήρια για να πάρω εισιτήρια για τους AC DC. Μαζί με ένα φίλο και ένα ποτήρι καφέ καρτερούσαμε να ανοίξουν τα στόρια και να πάρουμε τα εισιτήρια… Η προπώληση σύμφωνα με το site ξεκινούσε στις 10 και 30 και ίσως για πρώτη φορά ήταν πιστοί στην ώρα τους. Όλοι ήταν πολύ cool και κανένας δεν παραπονέθηκε για το κρύο και την πολύωρη αναμονή

Ώρα 10:50. Είχα επιτέλους τα εισιτήρια στα χέρια μου. Φεύγοντας είδα ότι η ουρά είχε μεγαλώσει αρκετά. Το ίδιο σκηνικό και στο Ticket House (στο Musicland). Σύμφωνα με τη διοργανώτρια εταιρία στη Θεσσαλονίκη εισιτήρια θα δίνονται μέχρι τις 07 Φεβρουαρίου. Μετά ας είναι καλά οι πιστωτικές. Οπότε όσοι θελήσουν να πάνε καλό είναι να φροντίσουν να πάρουν εισιτήρια τώρα στα κοντά γιατί δε θα μείνουν και για πολύ

Ώρα 17:30. Στα εξωτερικά ιατρεία κρατικού νοσοκομείου με πόνους στη μέση. Ψύξη, χάπια και Voltaren. Ο γιατρός συνέστησε 3 μέρες ανάπαυσης στο κρεβάτι. Το μόνο παρήγορο είναι το εισιτήριο που δεσπόζει στο πορτοφόλι… Δώρο επετείου είναι αυτό να μην το χαρώ λίγο παραπάνω;

*Στην Αυστραλία οι AC/DC είναι γνωστοί ως Acca Dacca

"Δε θέλουμε... πουριτανούς στη γιορτή μας"

Μπορεί η οικονομική κρίση να “χτύπησε” αλύπητα τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τα χρηματιστήρια, τις τράπεζες και πολλούς άλλους κλάδους, όμως, ένας κλάδος έμεινε ανέπαφος, σημειώνοντας μάλιστα άνοδο στους τζίρους του.

Το sex industry δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη κρίση αφού κατάφερε μέσα στο 2008 να αυξήσει τα κέρδη του κατά 40 % (κυρίως μέσα από το internet), γυρίστηκαν περίπου 3.000 ταινίες, ενώ ο τζίρος των sex shop σημείωση αύξηση 400 % (!) μόνο στην Ελλάδα. Δεν ξέρω αν κάποιοι σκεφτούν να αλλάξουν επάγγελμα μετά από αυτά τα νούμερα.

Και ως βιομηχανία που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να διοργανώνει και μια ανάλογη έκθεση. Έτσι, από τις 13 ως τις 15/02 φιλοξενείται στο “Έναστρον” (πίσω από το BOOM στο αεροδρόμιο) η Σεξ-otic. Η έκθεση θα φιλοξενεί sex shops, strip clubs με όλα τα “καλούδια” τους, θα διοργανωθούν καλλιστεία, ενώ θα έχει και live strip show σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επίσημες προσκεκλημένες είναι δύο porn star, η Monica Sweetheart και η Ellen Saint. Η είσοδος είναι 10 €. Προσοχή: Οι διοργανωτές αναφέρουν ότι η είσοδος απαγορεύεται σε ανήλικους, άτολμους και υπερσυντηρητικούς!

Ever dance with the Devil baby…?

Όλοι μας περνάμε φάσεις στη ζωή μας. Κάποιες είναι καλές, κάποιες είναι κακές… Άλλες πάλι είναι απλά περίεργες.

Εγώ αυτή την περίοδο περνάει μια πολύ ρομαντική φάση (πρέπει να είναι η δεύτερη φορά που το παθαίνω). Αντί να τα “σπάω” με Maiden άρχισα να ακούω alternative rock και indie και λοιπά γλυκανάλατα τραγούδια… Το Devil πάντως από τους Stereophonics μου έχει κλέψει την καρδιά…