Firewind… encore

Ο καιρός χάλασε… Η νύστα μου σήμερα δεν περιγράφεται… Η δουλειά είναι παραπάνω από μπόλικη… Τι θα μπορούσε να μου φτιάξει το κέφι; Η ανακοίνωση ότι οι Firewind θα παίξουν για μια ακόμα φορά στο Principal, σύμφωνα με ανακοίνωση τόσο του Principal αλλά του επίσημου site του συγκροτήματος. Η συναυλία είναι προγραμματισμένη για τις 11/12 ημέρα Πέμπτη. Τιμή εισιτηρίου δεν έχει ανακοινωθεί (καθώς μέχρι τότε ποιος ζει ποιος πεθαίνει). Η συναυλία θα γίνει στο πλαίσιο του Premonition Tour.
Be there. Εγώ πάντως θα είμαι (έτσι λέω τουλάχιστον…)

Ήμουν και εγώ στο… facebook

Facebook: Social networking website, όπου προσκαλείς φίλους (και εχθρούς), γνωστούς και αγνώστους, γίνεσαι μέλος σε group, στέλνεις από φραπέ μέχρι φουσκωτές κούκλες του sex, κάνεις upload φωτογραφίες και γενικά μοιράζεσαι προσωπικά δεδομένα και στιγμές χωρίς φόβο και πάθος.

Ένα ωραίο πρωί αποφάσισα να κάνω ένα λογαριασμό στο Fcebook για να δω τι είναι. Μου φάνηκε εύκολο στη χρήση, με ωραίο interface και αρκετά διασκεδαστικό. Στην αρχή δεχόμουν όλα τα applications που μου έστελναν, έκανα test, έμπαινα σε group, βρήκα παλιούς γνωστούς (ειδικά από το σχολείο), έβλεπα foto από φίλους και γενικά πλανιόταν πολύ η ερώτηση “Εσύ έχεις facebook;”.

Μια μέρα η κολλητή μου (που δεν έχει καν facebook) με ρώτησε: “Με πόσους από τους φίλους που έχεις στο facebook μιλάς συχνά και βγαίνεις έξω;” Σκέφτομαι, ξύνω το κεφάλι, μετράω… “Με πέντε” τις απαντάω. “Τότε ποιος ο λόγος να είσαι στο facebook; Για να στέλνετε μαργαρίτες και τσαντάκια Louis Vuitton;” Και εγώ το έπαιξα Μαρία της σιωπής, με απόλυτη επιτυχία.

Αποφάσισα, λοιπόν, να βγω από το facebook γιατί δε μου προσέφερε κάτι ουσιώδες. Κάτι που να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον… Ακόμα και άτομα που είχα να μιλήσω πολλά χρόνια μαζί τους το μόνο που έκαναν είναι να μου στείλουν κανένα application και ένα μήνυμα του στιλ: “Τι λέει που χάθηκες;” Και αυτοί που το έκαναν ήταν ελάχιστοι… Αναρωτήθηκα, λοιπόν, ποια είναι η χρήση του; Το να γνωρίσουμε νέα άτομα; Να κανονίσουμε για καφέ και ποτό ή για να δείξουμε πόσο μεγάλο και τρανό είναι το status μας στην κοινωνία; Προσωπικά η κοινωνική μου ζωή δεν άλλαξε. Όσοι θέλουν να με δουν με βλέπουν και χωρίς να είμαι στο facebook.

Ο λογαριασμός μου πλέον υπάρχει και δεν υπάρχει. Μπορεί να τα έχω κάνει όλα delete αλλά οριστικά θα κλείσει από τους moderators του Facebook σε 14 μέρες μιας και σου δίνουν χρόνο να κάνεις το account reactivate. Μπα παιδιά! Ευχαριστώ αλλά δε θα πάρω… Χόρτασα

Υ.Γ. Για να αποφύγω παρεξηγήσεις και την ταμπέλα του αντικοινωνικού ατόμου δεν έχω πρόβλημα με όσους φίλους μου έχουν facebook απλά εγώ θα είμαι φίλη τους σε πιο φυσικό περιβάλλον.

I’m a little con-CERN-ed

Σκεφτείτε εκεί που κάθεστε ωραία και καλά να σας ρουφήξει μια “μαύρη τρύπα” και πριν καταλάβετε τι γίνεται να μετατραπείτε σε αστρική ύλη. Αυτό βέβαια είναι σενάριο από ταινία Sci – Fi αλλά δεν πρέπει να απέχουμε και πολύ…

Όλοι πάνω κάτω γνωρίζουν τι είναι το CERN και το πείραμα που θέλουν να κάνουν. Όσοι δεν το έχουν ακούσει ποτέ στη ζωή τους, καλύτερα, μιας και σε αυτή την περίπτωση η άγνοια είναι ευτυχία. Η επιστημονική ομάδα του CERN, λοιπόν, θέλει να ανακαλύψει τι έγινε λίγα λεπτά μετά το πρώτο Big Bang και πως σχηματίστηκε το σύμπαν. Το πείραμα θα διεξαχθεί σε ένα επιταχυντή αδρονίων, όπου σωματίδια θα συγκρουστούν μεταξύ τους και οι επιστήμονες ελπίζουν να δημιουργήσουν ύλη. Αυτό θέλουν να κάνουν χονδρικά…

Όμως, λίγο πριν την έναρξη των πειραμάτων, γιατί θα ακολουθήσουν και άλλα, άρχισαν οι καταστροφολογίες! Ότι π.χ. θα δημιουργηθεί μαύρη τρύπα και όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε. Σαφώς και οι επιστήμονες που κάνουν το πείραμα έχουν ασχοληθεί πολλά χρόνια για να κάνουν την πρώτη απόπειρα και έχουν στείλει πολλές αναφορές για την ασφάλεια του πειράματος αλλά όταν παίζεις με τη φύση τα πράγματα αγριεύουν.

Ελπίζω να ξέρουν τι κάνουν τα παιδιά γιατί δε θέλω στα καλά καθούμενα να μετατραπώ σε αστρική σκόνη…

Υ.Γ. Προλαβαίνω άραγε να δω τα Iron Man, Transformers και όσες ταινίες δεν έχω δει; Θα δείξει…

En plein coeur*

Σε λίγες μέρες έχω γενέθλια… Όταν με ρώτησαν τι δώρο θέλω είπα “Play Station 3!”
Όταν με ξαναρώτησαν είπα “Ό,τι θέλετε εσείς”
Την τελευταία φορά το σκέφτηκα καλύτερα και είπα: “Δε θέλω τίποτα. Μόνο την αγάπη, το χαμόγελό σας και να είμαστε πάντα μαζί!”
Και το εννοούσα μιας και κανένα δώρο δεν αξίζει αν δεν έχεις δίπλα σου ανθρώπους να σε αγαπάνε, είτε είναι εραστές είτε φίλοι…
Άλλωστε το λένε “The best things in life are not things”

*μια γεμάτη καρδιά

"The Last Shadow Puppets - Standing next to me"

So far away from you...

P.S. Τα λόγια μου είναι περιττά…

F*ck that... my song is on

Λίγες μέρες πριν την επίσημη κυκλοφορία του νέου άλμπουμ των Metallica τα μεταλλο-πηγαδάκια έχουν πάρει φωτιά. Η αιτία είναι τα τρία single από το νέο δίσκο των Metallica. Άλλοι τα "κράζουν" και άλλοι λένε ότι είναι συμπαθητικά. Πάντως δεν έχω ακούσει κανέναν να λέει: “Πω πω, τι κομματάρες είναι αυτές!”

Προσωπικά δεν τρελάθηκα... Ίσως γιατί δεν είναι αυτό που περίμενα να ακούσω μετά το “τραγικό” St. Anger. Αλλά το κακό είναι πως όσοι άκουγαν Metallica ξενερώνουν που δεν μπορούν να έχουν ένα καινούριο "Master of Puppets" ή ένα "Ride the lighting”.

Καλώς ή κακώς κομμάτια όπως το “Battery” και το “Seek and Destroy” δε θα ακούσουμε ξανά από δαύτους. Όσοι θέλουν να μένουν κολλημένοι στο παρελθόν, μουσικά εννοώ, καλό είναι να βάζουν τους δίσκους τους και να ακούν τους Metallica που έμαθαν... οι άλλοι ας περιμένουν το “Unforgiven III” (το οποίο έχω μεγάλη περιέργεια να ακούσω)

Υ.Γ. Το “For whom the bell tolls” είναι από τα κομμάτια που δεν ξεχνιούνται τόσο εύκολα…

Πάει και αυτό...

Μετά από ατελείωτες ώρες στις παραλίες ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσω την καλοκαιρινή άδεια… με όχι και τόσο βαριά καρδιά! Βέβαια έκατσα περίπου ένα μήνα, ούτε κηφήνας να ήμουν.

Αυτά που αποκόμισα από τις καλοκαιρινές διακοπές είναι τα εξής:
•Οι Iron Maiden είναι μοναδικοί στη σκηνή και χάρηκα που πήγα στη συναυλία τους, που μπορεί να ήταν στην Αθήνα, αλλά δε θα την έχανα
•Το Πήλιο είναι τόσο μαγευτικό όσο λένε με ένα μεγάλο μείον. Τους δρόμους του…
•Το καλοκαίρι γνωρίζεις άσχετο κόσμο στο πι και φι και καταλήγεις να πίνεις μπύρες στην παραλία.
•Αν είσαι χαλαρός δε σε ενοχλεί τίποτα και κανένας (μήπως να αιτηθούμε διακοπές διαρκείας)
•Η Χαλκιδική έχει ακόμα μέρη που είναι “παρθένα” και ελπίζω να παραμείνουν έτσι.
•Το ελεύθερο camping εξακολουθεί να είναι τέλειο. Αν είσαι καλά οργανωμένος και βρεις το κατάλληλο μέρος μπορείς να περάσεις super!
•Τέλος ανακάλυψα ότι το καλοκαίρι φεύγει πολύ γρήγορα…

Άντε και του χρόνου!